Mapa Serwisu

 

 

Powiększ tekst
Zmniejsz tekst
Powrót
ABC pomocy publicznej i innych źródeł finansowania - I. Informacje ogólne

DALEJ >>

 

Polska przystępując do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. została zobligowana do włączenia uregulowań prawnych obowiązujących na poziomie wspólnotowym do naszego porządku prawnego. Oznacza to, że wszystkie kraje członkowskie udzie­lając wsparcia ze środków publicznych zobowiązane są stosować wspólnotowe regu­ły dotyczące dopuszczalności pomocy państwa. Jednocześnie, wszelkie uregulowa­nia krajowe w obszarze pomocy publicznej muszą być zgodne z pra­wem wspólnotowym.

Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu reguły pomocy państwa zasadniczo mają zastosowanie jedynie wtedy, gdy beneficjent jest „przedsiębiorstwem”. Dlatego do celów stosowania reguł pomocy państwa kluczową kwestią jest ustalenie, czy dany podmiot świadczący usługę w interesie ogólnym należy uznać za przedsiębiorstwo.

Podstawą polityki UE w zakresie pomocy państwa jest zapis art. 87 ust.1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Określa on, że pomoc państwa jest generalnie, niezgodna ze wspólnym rynkiem. Na mocy art.88 Traktatu kontrolowanie pomocy państwa spoczywa na Komisji. Zgodnie z zasadą wynikającą z treści artykułu 87, ustęp 1 TWE, Komi­sja Europejska przyjmuje, iż pomoc, która zakłóca lub której udzielenie zagraża za­kłóceniem konkurencji, o ile ma to negatywny wpływ na wymianę handlową po­między krajami członkowskimi, jest niezgodna z regułami wspólnego rynku. Treść artykułu 87, ustęp 1 TWE wskazuje cztery warunki, jakie muszą być jednocześnie spełnione, aby dana pomoc mogła być uznana za pomoc publiczną w rozumieniu Traktatu. Jeśli dana pomoc charakteryzuje się wszystkimi z niżej wymienionych cech, wówczas należy ją uznać za pomoc publiczną niezgodną z regułami wspól­nego rynku, a w związku z tym zakazaną:

a)musi być udzielana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów pań­stwowych,

 b)musi zniekształcać konkurencję lub grozić jej zniekształceniem,

c) musi prowadzić do uprzywilejowania niektórych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów (selektywność),

d) musi mieć negatywny wpływ na wymianę handlową pomiędzy krajami człon­kowskim.

 

Artykuł 87, ustęp 3 TWE dopuszcza  możliwość udzielania pomocy, która została uznana przez Ko­misję Europejską za zgodną z zasadami wspólnego rynku.

 

 Jest to:

 

a) pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia;

b) pomoc na realizację projektów o ogólnoeuropejskim znaczeniu lub na zapobieżenie poważnym zakłóceniom w gospodarkach Państw Członkowskich;

c) pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecz­nym ze wspólnym interesem;

d) pomoc przeznaczona na wspieranie kultury i zachowanie dzie­dzictwa kulturowego, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej i konkurencji we Wspólnocie w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem;

e) inne kategorie pomocy, jakie Rada może określić decyzją, sta­nowiąc większością kwalifikowaną, na wniosek Komisji.

 

Wyłączne kompetencje w zakresie stwierdzenia czy występuje pomoc publiczna, określenia zgodności pomocy publicznej z regułami wspólnego rynku ma Komisja Europejska.

 

 Zgodnie z przepisami Unii Europejskiej  przedsiębiorstwa nie mogą:

- ustalać cen lub dzielić się rynkami między sobą,

- nadużywać pozycji dominującej na danym rynku w celu wyeliminowania mniejszych konkurentów,

- łączyć się, jeżeli w wyniku fuzji uzyskałyby pozycję umożliwiającą kontrolowanie danego rynku. W praktyce zasada ta zapobiega tylko niektórym połączeniom. Duże przedsiębiorstwa działające w UE, aby połączyć się, muszą uzyskać zgodę Komisji Europejskiej – nawet jeśli mają siedzibę poza obszarem UE.

 

W szczególnych okolicznościach Komisja może zgodzić się na to, aby dana firma uzyskała lub zachowała pozycję monopolisty − np. w przypadku wyjątkowo kosztownej infrastruktury  lub konieczności zagwarantowania usługi użyteczności publicznej.

 

Niedozwolona jest jakakolwiek pomoc dla firm, które nie mają żadnych szans na funkcjonowanie o własnych siłach.

 

Dopuszcza się jednak pewne wyjątki od stosowanych reguł. Komisja może zezwolić firmom na współpracę prowadzącą do opracowania wspólnych norm technicznych dla całego rynku. Może zezwolić mniejszym firmom na współpracę, jeżeli poprawia to ich pozycję konkurencyjną w stosunku do większych firm. Pomoc państwa jest dozwolona, jeżeli istnieje realna szansa na to, że przeżywająca trudności − lub nowo powstała − firma dzięki pomocy zwiększy swoją konkurencyjność, i jeżeli udzielenie jej wsparcia leży w interesie UE (np. ochrona istniejących miejsc pracy lub tworzenie nowych).

Najważniejsze jest to, czy dana praktyka przyniesie korzyści konsumentom i czy nie będzie miała negatywnego wpływu na inne firmy. Komisja często zezwala na udzielenie pomocy na badania naukowe i innowacje oraz rozwój regionalny i małych przedsiębiorstw, ponieważ służy ona realizacji ogólnych celów UE.

DALEJ >>

Projekt pt. „E-region powiatu elbląskiego: usługi dla przedsiębiorców” w ramach Osi Priorytetowej 7 – „Infrastruktura społeczeństwa informacyjnego”, Działanie 7.2 – „Promocja i ułatwianie dostępu do usług teleinformatycznych”, Poddziałanie 7.2.2 – „Usługi i aplikacje dla MŚP” Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007-2013.

 

Ostatnia zmiana: 2017-05-30 04:43:16
Liczba odwiedzin: 1225

Starostwo Powiatowe w Elblągu, ul. Saperów 14A, 82-300 Elbląg

Wykonanie: OPEGIEKA